Zincir tahrik sistemlerinin başlıca arıza modları aşağıdaki gibidir:
(1)
Zincir plakası yorulma hasarı: Zincirin gevşek kenar gerilimi ve sıkı kenar geriliminin tekrarlanan etkisi altında, belirli sayıda çevrimden sonra zincir plakası yorulma hasarına uğrar. Normal yağlama koşullarında, zincir plakasının yorulma dayanımı, zincir tahrik sisteminin yük taşıma kapasitesini sınırlayan ana faktördür.
(2)
Makaraların ve kovanların darbe yorgunluğuna bağlı hasarı: Zincir tahrik sisteminin dişli geçiş darbesi öncelikle makaralar ve kovanlar tarafından karşılanır. Tekrarlanan darbeler altında ve belirli sayıda çevrimden sonra, makaralar ve kovanlar darbe yorgunluğuna bağlı hasar görebilir. Bu arıza modu çoğunlukla orta ve yüksek hızlı kapalı zincir tahrik sistemlerinde görülür.
(3)
Pim ve kovanın yapışması: Yağlama yetersiz olduğunda veya hız çok yüksek olduğunda, pim ve kovanın çalışma yüzeyleri birbirine yapışır. Bu yapışma, zincir tahrik sisteminin hız sınırını belirler.
(4) Zincir menteşe aşınması: Menteşe aşındıktan sonra zincir halkaları uzar ve bu da diş atlamasına veya zincirin kopmasına kolayca neden olabilir. Açık aktarma, zorlu çevre koşulları veya yetersiz yağlama ve sızdırmazlık, menteşe aşınmasına kolayca neden olabilir ve bu da zincirin hizmet ömrünü önemli ölçüde azaltır.
(5)
Aşırı yüklenme kaynaklı kırılma: Bu kırılma genellikle düşük hızlı ve ağır yük taşıyan şanzımanlarda meydana gelir. Belirli bir kullanım ömrü boyunca, bir arıza modundan yola çıkarak, bir limit güç ifadesi türetilebilir.
Yayın tarihi: 21 Şubat 2024