Dodanie koła pośredniego powoduje wykorzystanie pierścienia zewnętrznego w celu uzyskania przekładni umożliwiającej zmianę kierunku.
Obrót koła zębatego napędza obrót innego koła zębatego, a aby napędzać obrót kolejnego koła zębatego, oba koła zębate muszą być ze sobą połączone. Widać więc, że gdy jedno koło zębate obraca się w jednym kierunku, drugie obraca się w przeciwnym, co zmienia kierunek siły. Podczas obrotu łańcucha, jadąc na rowerze, łatwo zauważyć, że kierunek obrotu koła zębatego jest zgodny z kierunkiem łańcucha, a kierunek obrotu małego i dużego koła zębatego jest również taki sam, więc nie powinno to zmieniać kierunku siły.
Koła zębate to przekładnie mechaniczne, które wykorzystują zazębienie dwóch kół zębatych w celu przeniesienia mocy i ruchu. Ze względu na względne położenie osi kół zębatych, przekładnie te dzielą się na przekładnie walcowe o osiach równoległych, przekładnie stożkowe o osiach przecinających się oraz przekładnie śrubowe o osiach przesuniętych, służące do zmiany kierunku.
Przekładnie zębate zazwyczaj charakteryzują się dużą prędkością obrotową. Aby poprawić stabilność przekładni i zredukować drgania udarowe, lepiej jest zastosować większą liczbę zębów. Liczba zębów zębatki może wynosić z1=20~40. W przekładniach zębatych otwartych (półotwartych), ponieważ zęby zębatki ulegają głównie zużyciu i uszkodzeniu, aby zapobiec zbyt małemu przełożeniu, zębatka nie powinna mieć zbyt dużej liczby zębów. Ogólnie zaleca się z1=17~20.
W punkcie stycznym P dwóch okręgów podziałowych kół zębatych, kąt ostry utworzony przez wspólną normalną dwóch krzywych profilu zęba (tj. kierunek siły działającej na profil zęba) i wspólną styczną dwóch okręgów podziałowych (tj. chwilowy kierunek ruchu w punkcie P) nazywa się kątem nacisku, zwanym również kątem zazębienia. W przypadku pojedynczego koła zębatego jest to kąt nacisku profilu zęba. Kąt nacisku standardowych kół zębatych wynosi zazwyczaj 20″. W niektórych przypadkach stosuje się również α=14,5°, 15°, 22,50° i 25°.
Czas publikacji: 23.09.2023