(1) Het belangrijkste verschil tussen de staalsoorten die in binnen- en buitenland voor kettingonderdelen worden gebruikt, zit in de binnen- en buitenplaten van de ketting. De prestaties van de kettingplaat vereisen een hoge treksterkte en een zekere taaiheid. In China worden over het algemeen 40Mn en 45Mn gebruikt voor de productie, terwijl 35-staal zelden wordt toegepast. De chemische samenstelling van 40Mn en 45Mn staalplaten is breder dan die van de buitenlandse S35C en SAEl035 staalsoorten, en er is een ontkoling van 1,5% tot 2,5% dikte aan het oppervlak. Daarom is de kettingplaat na het harden en voldoende temperen vaak vatbaar voor brosbreuk.
Tijdens de hardheidstest blijkt de oppervlaktehardheid van de kettingplaat na het afkoelen laag te zijn (minder dan 40 HRC). Als een bepaalde dikte van de oppervlaktelaag is weggesleten, kan de hardheid oplopen tot meer dan 50 HRC, wat de minimale treksterkte van de ketting ernstig zal beïnvloeden.
(2) Buitenlandse fabrikanten gebruiken over het algemeen S35C en SAEl035, en maken gebruik van geavanceerdere continue bandcarburisatieovens. Tijdens de warmtebehandeling wordt een beschermende atmosfeer gebruikt voor de hercarburisatiebehandeling. Bovendien wordt er strikte procescontrole ter plaatse toegepast, waardoor kettingplaten zelden voorkomen. Na het afkoelen en temperen treedt brosbreuk of een lage oppervlaktehardheid op.
Metallografisch onderzoek toont aan dat er na het afkoelen een grote hoeveelheid fijne naaldvormige martensietstructuur (ongeveer 15-30 µm) op het oppervlak van de kettingplaat aanwezig is, terwijl de kern een strookvormige martensietstructuur heeft. Bij dezelfde dikte van de kettingplaat is de minimale treksterkte na temperen hoger dan die van binnenlandse producten. In het buitenland worden doorgaans platen van 1,5 mm dik gebruikt en is de vereiste treksterkte >18 kN, terwijl binnenlandse kettingen doorgaans platen van 1,6-1,7 mm dik gebruiken en de vereiste treksterkte >17,8 kN bedraagt.
(3) Door de voortdurende verbetering van de eisen aan motorfietskettingonderdelen blijven binnenlandse en buitenlandse fabrikanten het staal dat voor pinnen, bussen en rollen wordt gebruikt, verbeteren. De minimale trekbelasting en vooral de slijtvastheid van de ketting hangen samen met het staal. Nadat binnenlandse en buitenlandse fabrikanten onlangs 20CrMnTiH-staal als pinmateriaal in plaats van 20CrMnMo hebben gekozen, is de trekbelasting van de ketting met 13% tot 18% toegenomen. Buitenlandse fabrikanten gebruiken nu SAE8620-staal als pin- en busmateriaal. Dit hangt hier ook mee samen. De praktijk heeft aangetoond dat de slijtvastheid en trekbelasting van de ketting alleen aanzienlijk kunnen worden verbeterd door de speling tussen de pin en de bus te verbeteren, het warmtebehandelingsproces te optimaliseren en de smering te verbeteren.
(4) Bij motorfietskettingonderdelen zijn de binnenste schakelplaat en de huls, en de buitenste schakelplaat en de pen allemaal met een perspassing aan elkaar bevestigd, terwijl de pen en de huls een spelingpassing hebben. De passing tussen de kettingonderdelen heeft een grote invloed op de slijtvastheid en de minimale trekbelasting van de ketting. Afhankelijk van de verschillende gebruiksomstandigheden en de belasting waaraan de ketting wordt blootgesteld, wordt deze onderverdeeld in drie niveaus: A, B en C. Klasse A wordt gebruikt voor zware toepassingen, hoge snelheden en belangrijke transmissies; Klasse B wordt gebruikt voor algemene transmissies; Klasse C wordt gebruikt voor gewoon schakelen. Daarom zijn de eisen aan de afstemming tussen de kettingonderdelen van klasse A strenger.
Geplaatst op: 8 september 2023