Het uitvallen van een kettingaandrijving uit zich voornamelijk in het breken van de ketting. De belangrijkste vormen van kettingbreuk zijn:
1. Kettingvermoeidheidsschade:
Wanneer de ketting in beweging is, werkt deze onder wisselende trekspanning, omdat de spanning aan de losse en de strakke kant van de ketting verschillend is. Na een bepaald aantal spanningscycli raken de kettingelementen beschadigd door onvoldoende vermoeiingssterkte, kan de kettingplaat vermoeiingsbreuk vertonen of kunnen er vermoeiingsputjes ontstaan op het oppervlak van de huls en de rol. Bij een goed gesmeerde kettingaandrijving is de vermoeiingssterkte de belangrijkste factor die de capaciteit van de kettingaandrijving bepaalt.
2. Magische schade aan kettingscharnieren:
Wanneer de ketting in beweging is, is de druk op de pen en de huls groot, waardoor ze ten opzichte van elkaar roteren. Dit veroorzaakt slijtage aan het scharnier en vergroot de werkelijke steek van de ketting (de werkelijke steek van de binnenste en buitenste schakels verwijst naar de afstand tussen de middelpunten van de rollen, die verandert met de slijtageomstandigheden tijdens gebruik), zoals weergegeven in de afbeelding. Nadat het scharnier is versleten, treedt de toename van de werkelijke steek voornamelijk op in de buitenste schakel, terwijl de werkelijke steek van de binnenste schakel vrijwel niet wordt beïnvloed door slijtage en onveranderd blijft. Dit verhoogt de ongelijkmatigheid van de werkelijke steek van elke schakel, waardoor de transmissie instabieler wordt. Wanneer de werkelijke steek van de ketting door slijtage een bepaald niveau bereikt, verslechtert de vertanding tussen de ketting en de tandwielen, wat leidt tot het overslaan van tanden (als u ooit op een oude fiets met een sterk versleten ketting hebt gereden, hebt u dit wellicht meegemaakt). Slijtage is de belangrijkste oorzaak van defecten bij slecht gesmeerde open kettingaandrijvingen. Hierdoor wordt de levensduur van de kettingaandrijving aanzienlijk verkort.
3. Het lijmen van kettingscharnieren:
Bij hoge snelheden en zware belasting is het moeilijk om een smeerfilm te vormen tussen de contactoppervlakken van de pen en de huls, en direct metaalcontact leidt tot verlijming. Verlijming beperkt de maximale snelheid van de kettingaandrijving.
4. Kettingbreuk door impact:
Bij kettingaandrijvingen met grote speling door onvoldoende spanning, zal de enorme impact die ontstaat tijdens herhaaldelijk starten, remmen of achteruitrijden ervoor zorgen dat de pinnen, bussen, rollen en andere onderdelen door vermoeidheid bezwijken. Dit leidt tot breuk door impact. 5. De ketting breekt door overbelasting:
Wanneer de kettingaandrijving met lage snelheid en zware belasting overbelast raakt, zal deze breken door onvoldoende statische sterkte.
Geplaatst op: 3 januari 2024