Een defect aan de kettingaandrijving uit zich voornamelijk in het bezwijken van de ketting. De belangrijkste vormen van kettingbreuk zijn:
1. Kettingvermoeidheidsschade:
Wanneer de ketting wordt aangedreven, werkt deze onder wisselende trekspanning, omdat de spanning aan de losse en de strakke kant van de ketting verschillend is. Na een bepaald aantal spanningscycli raken de kettingelementen beschadigd door onvoldoende vermoeiingssterkte, waardoor de kettingplaat kan breken of vermoeiingsputjes kunnen ontstaan op het oppervlak van de huls en de rol. Bij een goed gesmeerde kettingaandrijving is de vermoeiingssterkte de belangrijkste factor die de capaciteit van de kettingaandrijving bepaalt.
2. Magische schade aan kettingscharnieren:
Tijdens het aandrijven van de ketting is de druk op de as en de huls relatief hoog. Deze draaien ten opzichte van elkaar, waardoor het scharnier slijt en de werkelijke steek van de ketting (de werkelijke steek van de binnenste en buitenste schakels verwijst naar de hartafstand tussen de rollen, die varieert met de slijtageomstandigheden) langer wordt, zoals weergegeven in de afbeelding. Nadat het scharnier is versleten, treedt de toename van de werkelijke steek voornamelijk op in de buitenste schakels. De werkelijke steek van de binnenste schakels wordt nauwelijks beïnvloed door de slijtage en blijft onveranderd, waardoor de ongelijkmatigheid van de werkelijke steek van elke schakel toeneemt en de transmissie nog instabieler wordt. Wanneer de werkelijke steek van de ketting door slijtage tot een bepaalde mate is uitgerekt, verslechtert de vertanding tussen de ketting en de tandwielen, wat resulteert in het overslaan en verspringen van de tanden (als u ooit op een oude fiets met een sterk versleten ketting hebt gereden, zult u dit wellicht hebben meegemaakt). Slijtage is de belangrijkste oorzaak van defecten bij slecht gesmeerde open kettingaandrijvingen. De levensduur van de kettingaandrijving wordt hierdoor aanzienlijk verkort.
3. Het lijmen van kettingscharnieren:
Bij hoge snelheid en zware belasting is het moeilijk om een smeeroliefilm te vormen tussen het contactoppervlak van de penas en de huls, en het directe contact van het metaal leidt tot verlijming. Verlijming beperkt de maximale snelheid van de kettingaandrijving. 4. Kettingbreuk door impact:
Bij een kettingaandrijving met grote speling aan de zijkant als gevolg van onvoldoende spanning, zullen de enorme schokken die ontstaan tijdens herhaaldelijk starten, remmen of achteruitrijden ervoor zorgen dat de aspen, bussen, rollen en andere onderdelen niet door vermoeidheid beschadigd raken. Dit leidt tot breuken door de impact. 5. Overbelasting van de ketting leidt tot breuk:
Wanneer de kettingaandrijving met lage snelheid en zware belasting overbelast raakt, breekt deze door onvoldoende statische sterkte.
Geplaatst op: 28 augustus 2023