< img height="1" width="1" style="display:none" src="https://www.facebook.com/tr?id=3849874715303396&ev=PageView&noscript=1" /> Nûçe - Pêvajoya Karburîzekirina zincîra çerxerê

Pêvajoya karburîzekirina zincîra roller

Zincîra silindir beşek ji veguhestinê ye ku bi berfirehî di hilberîna pîşesaziyê de tê bikar anîn. Performansa wê bi giranî bi pêvajoya çêkirinê ve girêdayî ye, û pêvajoya karbonkirinê mifteya baştirkirina performansa zincîra silindir e.

Pêvajoya karburîzekirina zincîra rollerê: mifteya baştirkirina performansê
Zincîra çerxî di gelek alavên mekanîkî de peywireke girîng a veguhestinê digire ser xwe. Jîngeha wê ya xebatê pir caran tevlihev û guhêrbar e, û bi pirsgirêkên wekî barkirina bi şiddeta bilind, xişandin û westandinê re rû bi rû dimîne. Ji bo ku zincîrên çerxî bikaribin bi van şert û mercên dijwar re çêtir xwe biguncînin û temenê xizmeta xwe dirêj bikin, pêvajoya karbonkirinê bûye beşek girîng a pêvajoya çêkirina zincîra çerxî.

zincîra çerxî

Prensîbên bingehîn ên pêvajoya karburizasyonê
Karburîzekirin pêvajoyek dermankirina germî ye ku bi giranî ji bo baştirkirina hişkbûn, berxwedana li hember aşînê û berxwedana westandinê ya rûyê pola tê bikar anîn, di heman demê de hişkbûn û plastîkbûna baş a navikê jî tê parastin. Bi taybetî, zincîra silindir di navgînek dewlemend bi karbonê de tê danîn, û atomên karbonê di germahiya bilind de dikevin nav rûyê zincîra silindir da ku çînek karburîze ya bi karbona bilind çêbikin. Her ku germahî kêm dibe, ev çîna austenîta bi karbona bilind dê veguhere martensîtek pir hişk, bi vî rengî rûyê zincîra silindir hişk dibe.

Rêbazên pêvajoya karburîzasyonê ya zincîra roller ên hevpar
Karburîzekirina bi Gazê: Ev yek ji rêbazên karburîzekirinê yên herî berbelav e. Zincîra çerxer di firineke karburîzekirinê ya morkirî de tê danîn û madeyek karburîzekirinê ku bi giranî ji gazên hîdrokarbonê yên wekî metan û etanê pêk tê têxin nav wê. Di germahiyên bilind de, ev gaz hildiweşin da ku atomên karbona çalak çêbikin, bi vî rengî karburîzekirin pêk tê. Avantajên karburîzekirina bi gazê ev in: xebitandina hêsan, leza germkirinê ya bilez, çerxa hilberînê ya kurt, û şiyana rastkirina kûrahî û konsantrasyona qata karburîzekirî bi kontrolkirina parametreyên wekî pêkhateya gazê û rêjeya herikînê. Kalîteya karburîzekirinê stabîl e, ku bi hêsanî dikare bi operasyoneke mekanîkî û otomatîk pêk were, şert û mercên kar pir baştir dike.
Karburîzekirina şile: Karburîzekirina şile ew e ku zincîra çerxerê di navgînek karburîzekirina şile de were xistin. Medyaya ku bi gelemperî tê bikar anîn karbîda silîkonê, madeya karburîzekirina "603", û hwd. Di germahiyek guncaw de, atomên karbonê ji navgîna şile dihelin û dikevin nav rûyê zincîra çerxerê. Avantaja karburîzekirina şile ew e ku çerxa hilberînê nisbeten kurt e, û vemirandin dikare rasterast piştî karburîzekirinê bêyî ku meriv li ser oksîdasyon û dekarburîzekirinê bitirse were kirin. Germahî û dem bi hêsanî têne kontrol kirin, germkirin yekreng e, û deformasyona perçeya kar dikare bi bandor were kêm kirin. Amûr jî nisbeten hêsan e. Lêbelê, şert û mercên xebata wê nisbeten xirab in û ew bi gelemperî ji bo hilberîna yek perçe an jî komî ya piçûk guncaw e.
Karburîzekirina hişk: Ev rêbazeke karburîzekirinê ya kevneşopîtir e. Zincîra çerxerê bi maddeyeke karburîzekirinê ya hişk re di qutiyeke karburîzekirinê ya girtî de tê danîn, û dû re qutiya karburîzekirinê di firineke germkirinê de tê danîn û digihîje germahiya karburîzekirinê û ji bo demek diyarkirî germ tê hiştin, da ku atomên karbona çalak bikevin rûyê zincîra çerxerê. Madeya karburîzekirina hişk bi gelemperî ji komirê û hin pêşvebiran pêk tê. Awantajên vê rêbazê ev in: xebitandina hêsan, hewcedariyên teknîkî yên kêm, ne hewcedariya alavên taybetî, cûrbecûr çavkaniyên maddeyên karburîzekirinê û dikare bi xwe were amadekirin, û cûrbecûr sepan. Lê dezavantaj jî eşkere ne. Kontrolkirina rast a kalîteya karburîzekirinê dijwar e, şert û mercên xebatê nebaş in, hêz bilind e, çerxa hilberînê dirêj e, lêçûn zêde ye, û meyla mezinbûna dendikê di dema pêvajoya karburîzekirinê de cidî ye. Ji bo hin perçeyên kar ên girîng, bi gelemperî vemirandina rasterast nayê bikar anîn.

Hêmanên sereke yên pêvajoya karburîzasyonê ya zincîra roller
Germahî û dema Karburîzekirinê: Germahiya karburîzekirinê bi gelemperî di navbera 900℃ û 950℃ de ye. Germahîyên bilindtir dikarin rêjeya belavbûna atomên karbonê bileztir bikin û dema karburîzekirinê kurt bikin, lê di heman demê de ew dikare bibe sedema mezinbûna dendikan û bandorê li performansa zincîra çerxerê bike. Dema karburîzekirinê li gorî kûrahiya qata karburîzekirinê ya pêwîst tê destnîşankirin, bi gelemperî ji çend demjimêran heya bi dehan demjimêran diguhere. Mînakî, ji bo hin zincîrên çerxerê yên ku hewceyê qatek karburîzekirinê ya kûrtir in, dibe ku tenê çend demjimêran bidome, lê ji bo zincîrên çerxerê yên ku hewceyê qatek karburîzekirinê ya kûrtir in, dibe ku bi dehan demjimêran dema karburîzekirinê bidome. Di hilberîna rastîn de, pêdivî ye ku parametreyên germahî û dema karburîzekirinê yên çêtirîn bi ceribandin û ezmûnê li ser bingeha faktorên wekî materyal, mezinahî û hewcedariyên performansa taybetî yên zincîra çerxerê werin destnîşankirin.
Kontrolkirina potansiyela karbonê: Potansiyela karbonê behsa şiyana ajana karbonkirinê dike ku atomên karbonê bide rûyê perçeyê kar. Kontrolkirina rast a potansiyela karbonê mifteya bidestxistina qatek karbonkirî ya îdeal e. Potansiyela karbonê ya pir zêde dê bibe sedema ku karbîdên torê li ser rûyê zincîra çerxê xuya bibin, û hêza westandina wê kêm bikin; potansiyela karbonê ya pir kêm dê bibe sedema ku kûrahiya qata karbonkirî ne bes be û nikaribe hewcedariyên performansê bicîh bîne. Bi gelemperî, amûrên wekî sondajên oksîjenê û analîzkerên gaza înfrared têne bikar anîn da ku atmosferê di firnê de di wextê rast de bişopînin, û potansiyela karbonê li gorî encamên çavdêriyê di wextê xwe de tê sererast kirin da ku piştrast bike ku gradyana potansiyela karbonê her gav di rêza îdeal de ye, da ku qatek karbonkirî ya yekreng û bi kalîte bilind were bidestxistin. Wekî din, bi alîkariya teknolojiya simulasyona komputerê ya pêşkeftî, modelek belavbûna potansiyela karbonê dikare were saz kirin da ku guherîna gradyana potansiyela karbonê û pêşveçûna qata karbonkirî di bin parametreyên pêvajoyê yên cûda de simul bike, bandora karbonkirinê pêşwext pêşbînî bike, bingehek zanistî ji bo çêtirkirina pêvajoyê peyda bike, û rastbûn û aramiya pêvajoya karbonkirinê bêtir baştir bike.
Sarkirin û sarkirin: Piştî karbonîzekirinê, zincîra çerxerê bi gelemperî hewce dike ku zû were sarkirin û sarkirin da ku avahiyek martensîtîk çêbibe û hişkbûna rûyê wê baştir bibe. Medyayên sarkirinê yên hevpar rûn, av, şileya sarkirina polîmer û hwd. hene. Medyayên sarkirinê yên cûda rêjeyên û taybetmendiyên sarkirinê yên cûda hene, û divê li gorî hewcedariyên materyal û performansa zincîra çerxerê bi awayekî maqûl werin hilbijartin. Mînakî, ji bo hin zincîrên çerxerê yên piçûk, sarkirina rûn dikare were bikar anîn; ji bo zincîrên çerxerê yên mezin an zincîrên çerxerê yên bi hewcedariyên hişkbûna bilindtir, sarkirina avê an şileya sarkirina polîmer dikare were bikar anîn. Piştî sarkirinê, zincîra çerxerê jî hewce dike ku were sarkirin da ku zexta navxweyî ya ku di dema pêvajoya sarkirinê de çêdibe ji holê were rakirin û hişkbûna wê baştir bibe. Germahiya sarkirinê bi gelemperî di navbera 150℃ û 200℃ de ye, û dema sarkirinê li gorî faktorên wekî mezinahiya zincîra çerxerê û germahiya sarkirinê tê destnîşankirin, bi gelemperî nêzîkî 1 heta 2 demjimêran e.

Hilbijartina materyalê zincîra silindir û adaptekirina pêvajoya karburîzasyonê
Materyalê zincîra çerxerê bi gelemperî pola kêm-karbon an pola alloykirî ya kêm-karbon e, wek pola 20, 20CrMnTi, û hwd. Van materyalan xwedan plastîkbûn û hişkbûnek baş in, û dikarin di dema karburkirinê de tebeqeyek karburîzekirî ya bi kalîte bilind çêbikin. Wekî mînakek 20CrMnTi, ew hêmanên wekî krom, manganez û tîtanyûm dihewîne. Ev hêmanên alloy ne tenê dikarin hêz û hişkbûna pola baştir bikin, lê di heman demê de bandorê li bandora hişkbûna wê di dema karburkirinê de dikin. Berî karburkirinê, zincîra çerxerê pêdivî ye ku bi rêkûpêk pêş-dermankirinê, wek pisîkkirin an jî qumşûştinê, were rakirin da ku oksîdên rûvî û qirêjî werin rakirin da ku pêşveçûna xweş a pêvajoya karburkirinê were misoger kirin.

Pêvajoya karburîzekirinê performansa zincîra silindirê baştir dike
Hişkbûn û berxwedana li hember aşînê: Piştî karburîzekirinê, hişkbûna rûyê zincîra teker dikare pir baştir bibe, bi gelemperî heta HRC58 heta 64. Ev dihêle ku ew bi bandor li hember pirsgirêkên wekî aşîna rûyê diranan, girêdan û qulbûnê di bin şert û mercên xebatê yên dijwar de wekî leza bilind, barekî giran û destpêkirina pir caran li ber xwe bide, û temenê karûbarê xwe bi girîngî dirêj bike. Mînakî, zincîrên teker ên ku di hin makîneyên mezin ên madenê de têne bikar anîn, berxwedana xwe ya li hember aşînê piştî dermankirina karburîzekirinê pir baştir kirine, û dikarin materyalan ji bo demek dirêj bi awayekî domdar veguhezînin, hejmara rawestan û tamîrên alavan ên ji ber aşîna zincîrê kêm bikin.
Performansa Dijî-Westîbûnê: Stresa pêçandinê ya mayî ya ku ji hêla qata karbonîzekirî û avahiya rafînerkirî ya qata rûvî ve çêdibe, dibe alîkar ku performansa dij-westîbûnê ya zincîra çerxerê baştir bibe. Di bin bandora barên çerxerê de, zincîra çerxerê dikare li hember amplîtuda stresê ya mezintir bisekine û ne meyldarê şikestinên westîbûnê ye, bi vî rengî pêbaweriya wê di xebata demdirêj de zêde dike. Ev bi taybetî ji bo hin alavên ku hewce ne ku bi berdewamî bixebitin girîng e, wekî zincîra demjimêrê di motora otomobîlê de, ku dikare xebata ewle û aram a alavan misoger bike û xetera têkçûnê kêm bike.
Taybetmendiyên mekanîkî yên berfireh: Pêvajoya karbonkirinê ne tenê performansa rûyê zincîra silindir baştir dike, lê di heman demê de hişkbûna baş a navikê jî diparêze. Bi vî rengî, dema ku zincîra silindir di bin barên bandorê de be, ew dikare enerjiyê çêtir bimije û belav bike û ji pirsgirêkên têkçûnê yên wekî şikestina ji ber kombûna stresa herêmî dûr bisekine. Zincîra silindir dikare di gelek hawîrdorên xebatê yên tevlihev de taybetmendiyên mekanîkî yên berfireh ên baş nîşan bide û hewcedariyên veguheztina alavên mekanîkî yên cûda bicîh bîne.

Kontrolkirina kalîteyê û zincîrên karburîzekirî yên zincîran
Vekolîna kûrahiya qata karburîzekirî: Analîza metalografîk bi gelemperî ji bo pîvandina kûrahiya qata karburîzekirî tê bikar anîn. Piştî birîn, cilkirin û zîncîrkirina nimûneya zincîra çerxerê, avahiya qata karburîzekirî di bin mîkroskopa metalografîk de tê çavdêrîkirin û kûrahiya wê tê pîvandin. Ev nîşane rasterast nîşan dide ka bandora karburîzekirinê li gorî hewcedariyên sêwiranê ye, ku ji bo misogerkirina performansa zincîra çerxerê pir girîng e. Mînakî, ji bo hin zincîrên çerxerê yên ku ji bo veguheztina erkê giran têne bikar anîn, dibe ku hewce be ku kûrahiya qata karburîzekirî bigihîje dora 0,8 heta 1,2 mm da ku li gorî hewcedariyên berxwedana li hember aşînê û westandinê di bin barên bilind de be.
Testa hişkbûnê: Ji bo ceribandina hişkbûna rû û navika zincîra silindir amûrek ceribandina hişkbûnê bikar bînin. Divê hişkbûna rûberê li gorî rêza standard a diyarkirî be, û divê hişkbûna navikê jî di nav rêzek guncaw de be da ku performansa zincîra silindir baş be. Testa hişkbûnê bi gelemperî di frekanseke nimûnegirtinê ya diyarkirî de tê kirin, û her komek ji zincîrên silindir ên hilberandî ji bo misogerkirina aramiya kalîteya hilberê tê nimûnekirin.
Vekolîna avahiya metalografîk: Ji bilî tespîtkirina kûrahiya qata karburîzekirî, divê avahiya metalografîk a qata karburîzekirî jî were vekolandin, tevî morfolojî, belavkirin û mezinahiya genimê karbîdan. Avahiya metalografîk a baş dikare performansa zincîra çerxerê di dema karanînê de misoger bike. Mînakî, karbîdên zirav û bi rengek wekhev belav bûne dibin alîkar ku berxwedana li hember aşînê û berxwedana westandinê ya zincîra çerxerê baştir bikin, lê mezinahiya zêde ya genim dikare hişkbûna wê kêm bike. Bi rêya vekolîna avahiya metalografîk, pirsgirêkên di pêvajoya karburîzekirinê de dikarin di wextê xwe de werin kifş kirin, û tedbîrên guncaw dikarin werin girtin da ku wan rast bikin û baştir bikin da ku kalîteya hilberê baştir bikin.

Xelasî
Pêvajoya karburîzekirina zincîrên silindir teknolojiyek tevlihev û krîtîk e, ku di baştirkirina performansa zincîrên silindir de roleke girîng dilîze. Ji hilbijartina rêbazên pêvajoyê bigire heya kontrolkirina hêmanên sereke, heya adaptekirina materyalan û vekolîna kalîteyê, divê hemî girêdan bi hişkî werin kontrol kirin da ku zincîra silindir bikaribe hewcedariyên karanînê di bin şert û mercên xebatê yên cûda de bicîh bîne. Bi pêşkeftina domdar a zanist û teknolojiyê re, pêvajoya karburîzekirinê jî bi berdewamî nûjen dibe û baştir dibe. Mînakî, karanîna simulasyona komputerê ya pêşkeftî û teknolojiya çavdêriya serhêl a rast-dem dê bibe alîkar ku parametreyên pêvajoya karburîzekirinê bêtir çêtir bibin, performans û kalîteya zincîrên silindir baştir bikin, û çareseriyên veguheztinê yên pêbawer û bibandortir ji bo hilberîna pîşesaziyê peyda bikin.


Dema şandinê: Hezîran-09-2025