(1) Die hoofverskil tussen die staalmateriale wat vir kettingonderdele tuis en in die buiteland gebruik word, lê in die binneste en buitenste kettingplate. Die werkverrigting van die kettingplaat vereis hoë treksterkte en 'n sekere taaiheid. In China word 40Mn en 45Mn oor die algemeen vir vervaardiging gebruik, en 35-staal word selde gebruik. Die chemiese samestelling van 40Mn- en 45Mn-staalplate is wyer as dié van buitelandse S35C- en SAEl035-staal, en daar is 1,5% tot 2,5% dikte-ontkoling op die oppervlak. Daarom ly die kettingplaat dikwels aan brosbreuk na afblus en voldoende tempering.
Tydens die hardheidstoets is die oppervlakhardheid van die kettingplaat na afblus laag (minder as 40HRC). Indien 'n sekere dikte van die oppervlaklaag weggeslyt word, kan die hardheid meer as 50HRC bereik, wat die minimum trekbelasting van die ketting ernstig sal beïnvloed.
(2) Buitelandse vervaardigers gebruik gewoonlik S35C en SAEl035, en gebruik meer gevorderde deurlopende maasband-karburiseringsoonds. Tydens die hittebehandeling word 'n beskermende atmosfeer gebruik vir herkarburiseringsbehandeling. Daarbenewens word streng prosesbeheer op die perseel geïmplementeer, sodat kettingplate selde voorkom. Na blus en tempering vind brosbreuk of lae oppervlakhardheid plaas.
Metallografiese waarnemings toon dat daar 'n groot hoeveelheid fyn naaldagtige martensietstruktuur (ongeveer 15-30 µm) op die oppervlak van die kettingplaat na afblus is, terwyl die kern 'n strookagtige martensietstruktuur het. Onder die voorwaarde van dieselfde kettingplaatdikte is die minimum trekbelasting na tempering groter as dié van binnelandse produkte. In die buiteland word plate van 1,5 mm dik gewoonlik gebruik en die vereiste trekkrag is >18 kN, terwyl binnelandse kettings gewoonlik plate van 1,6-1,7 mm dik gebruik en die vereiste trekkrag is >17,8 kN.
(3) As gevolg van die voortdurende verbetering van die vereistes vir motorfietskettingonderdele, verbeter binnelandse en buitelandse vervaardigers steeds die staal wat vir penne, moue en rollers gebruik word. Die minimum trekbelasting en veral die slytasieweerstand van die ketting hou verband met die staal. Nadat binnelandse en buitelandse vervaardigers onlangs 20CrMnTiH-staal as die penmateriaal in plaas van 20CrMnMo gekies het, het die kettingtrekbelasting met 13% tot 18% toegeneem, en buitelandse vervaardigers het SAE8620-staal as die pen- en moumateriaal gebruik. Dit hou ook hiermee verband. Praktyk het getoon dat slegs deur die pasgaping tussen die pen en die mou te verbeter, die hittebehandelingsproses en smering te verbeter, die slytasieweerstand en trekbelasting van die ketting aansienlik verbeter kan word.
(4) In motorfietskettingonderdele word die binneste skakelplaat en die mou, die buitenste skakelplaat en die pen almal met 'n interferensiepassing aan mekaar vasgemaak, terwyl die pen en die mou 'n spelingspassing het. Die passing tussen kettingonderdele het 'n groot invloed op die slytasieweerstand en minimum treklas van die ketting. Volgens die verskillende gebruiksgeleenthede en skadebelastings van die ketting word dit in drie vlakke verdeel: A, B en C. Klas A word gebruik vir swaar, hoëspoed- en belangrike transmissies; Klas B word gebruik vir algemene transmissie; Klas C word gebruik vir gewone ratwisseling. Daarom is die koördineringsvereistes tussen Klas A-kettingonderdele strenger.
Plasingstyd: 8 September 2023