ساختار زنجیر غلتکی چگونه است؟

قسمتی که دو غلتک با صفحه زنجیر به هم متصل می‌شوند، یک بخش است.
صفحه زنجیر داخلی و غلاف، صفحه زنجیر خارجی و پین به ترتیب با اتصال تداخلی به طور ثابت به هم متصل شده‌اند که به آنها حلقه‌های زنجیر داخلی و خارجی می‌گویند. قسمتی که دو غلتک به صفحه زنجیر متصل می‌شوند، یک مقطع است و فاصله بین مراکز دو غلتک گام نامیده می‌شود.
طول زنجیر با تعداد حلقه‌های زنجیر Lp نشان داده می‌شود. تعداد حلقه‌های زنجیر ترجیحاً زوج است، به طوری که صفحات زنجیر داخلی و خارجی بتوانند هنگام اتصال زنجیر به هم متصل شوند. می‌توان از پین‌های کاتر یا قفل‌های فنری در محل اتصال استفاده کرد. اگر تعداد حلقه‌های زنجیر فرد باشد، باید از حلقه زنجیر انتقالی در محل اتصال استفاده شود. هنگامی که زنجیر بارگذاری می‌شود، حلقه زنجیر انتقالی نه تنها نیروی کششی را تحمل می‌کند، بلکه بار خمشی اضافی را نیز تحمل می‌کند که باید تا حد امکان از آن اجتناب شود.

معرفی زنجیره انتقال قدرت:
طبق ساختار، زنجیر انتقال نیرو را می‌توان به زنجیر غلتکی، زنجیر دندانه‌دار و انواع دیگر تقسیم کرد که در میان آنها زنجیر غلتکی پرکاربردترین است. ساختار زنجیر غلتکی در شکل نشان داده شده است که از صفحه زنجیر داخلی ۱، صفحه زنجیر خارجی ۲، محور پین ۳، غلاف ۴ و غلتک ۵ تشکیل شده است.
در میان آنها، صفحه زنجیر داخلی و غلاف، صفحه زنجیر خارجی و شفت پین به طور ثابت با اتصال تداخلی به هم متصل شده‌اند که به آنها حلقه‌های زنجیر داخلی و خارجی گفته می‌شود؛ غلتک‌ها و غلاف، و غلاف و شفت پین، اتصالات لقی هستند.
وقتی صفحات زنجیر داخلی و خارجی نسبتاً منحرف می‌شوند، غلاف می‌تواند آزادانه دور محور پین بچرخد. غلتک روی غلاف حلقه شده است و هنگام کار، غلتک در امتداد پروفیل دندانه چرخ‌دنده می‌غلتد. سایش دندانه چرخ‌دنده را کاهش می‌دهد. سایش اصلی زنجیر در محل اتصال بین پین و بوش رخ می‌دهد.
بنابراین، باید بین صفحات زنجیر داخلی و خارجی فاصله کمی وجود داشته باشد تا روغن روان کننده بتواند به سطح اصطکاک نفوذ کند. صفحه زنجیر معمولاً به شکل "8" ساخته می‌شود، به طوری که هر یک از مقاطع آن تقریباً استحکام کششی یکسانی دارند و همچنین جرم زنجیر و نیروی اینرسی را در حین حرکت کاهش می‌دهند.