روغن زنجیر دوچرخه و روغن زنجیر موتورسیکلت را میتوان به جای یکدیگر استفاده کرد، زیرا وظیفه اصلی روغن زنجیر، روانکاری زنجیر است تا از ساییدگی زنجیر در اثر رانندگی طولانی مدت جلوگیری شود. این امر باعث کاهش طول عمر زنجیر میشود. بنابراین، روغن زنجیر مورد استفاده بین این دو میتواند به صورت جهانی مورد استفاده قرار گیرد. چه زنجیر دوچرخه باشد و چه زنجیر موتورسیکلت، باید مرتباً روغنکاری شود.
نگاهی کوتاه به این روانکنندهها بیندازید
تقریباً میتوان آن را به روانکنندههای خشک و روانکنندههای تر تقسیم کرد
روان کننده خشک
روانکنندههای خشک معمولاً مواد روانکننده را به نوعی مایع یا حلال اضافه میکنند تا بتوانند بین پینهای زنجیر و غلتکها جریان پیدا کنند. سپس مایع به سرعت، معمولاً پس از 2 تا 4 ساعت، تبخیر میشود و یک لایه روانکننده خشک (یا تقریباً کاملاً خشک) باقی میگذارد. بنابراین مانند روانکننده خشک به نظر میرسد، اما در واقع هنوز روی زنجیر اسپری یا اعمال میشود. افزودنیهای رایج روانکننده خشک:
روانکنندههای پارافین بر پایه موم برای استفاده در محیطهای خشک مناسب هستند. عیب پارافین این است که هنگام رکاب زدن، وقتی زنجیر حرکت میکند، پارافین تحرک ضعیفی دارد و نمیتواند به موقع اثر روانکاری را برای زنجیر جابجا شده فراهم کند. در عین حال، پارافین بادوام نیست، بنابراین روانکننده پارافین باید مرتباً روغنکاری شود.
PTFE (تفلون/پلی تترافلوئورواتیلن) بزرگترین ویژگیهای تفلون: روانکاری خوب، ضد آب، عدم آلودگی. معمولاً بیشتر از روانکنندههای پارافینی دوام میآورد، اما نسبت به روانکنندههای پارافینی تمایل به جمع کردن آلودگی بیشتری دارد.
روانکنندههای «سرامیکی» روانکنندههای «سرامیکی» معمولاً روانکنندههایی هستند که حاوی سرامیکهای مصنوعی نیترید بور (که ساختار کریستالی شش ضلعی دارند) هستند. گاهی اوقات آنها به روانکنندههای خشک و گاهی به روانکنندههای مرطوب اضافه میشوند، اما روانکنندههایی که به عنوان «سرامیکی» به بازار عرضه میشوند معمولاً حاوی نیترید بور فوقالذکر هستند. این نوع روانکننده در برابر دماهای بالا مقاومتر است، اما برای زنجیر دوچرخه، معمولاً به دماهای بسیار بالا نمیرسد.
زمان ارسال: سپتامبر-09-2023