اخبار - روش‌های پذیرش کیفیت زنجیر غلتکی

روش‌های پذیرش کیفیت زنجیر غلتکی

روش‌های پذیرش کیفیت زنجیر غلتکی

کیفیت زنجیرهای غلتکی، به عنوان یکی از اجزای اصلی سیستم‌های انتقال صنعتی، مستقیماً پایداری، کارایی و عمر مفید تجهیزات را تعیین می‌کند. چه در ماشین‌آلات نوار نقاله، تجهیزات کشاورزی یا ماشین‌آلات ساختمانی استفاده شود، یک روش علمی و دقیق برای پذیرش کیفیت برای کاهش خطرات تدارکات و تضمین تولید روان بسیار مهم است. این مقاله فرآیند پذیرش کیفیت زنجیر غلتکی را از سه جنبه به تفصیل بررسی می‌کند: آماده‌سازی قبل از پذیرش، آزمایش ابعاد هسته و پردازش پس از پذیرش، که مرجعی عملی برای پرسنل تدارکات و کنترل کیفیت در سراسر جهان ارائه می‌دهد.

I. پیش پذیرش: شفاف‌سازی استانداردها و آماده‌سازی ابزارها

فرضیه پذیرش کیفیت، ایجاد معیارهای ارزیابی واضح برای جلوگیری از اختلافات ناشی از استانداردهای مبهم است. قبل از آزمایش رسمی، دو وظیفه اصلی مقدماتی باید انجام شود:

۱. تأیید معیارهای پذیرش و پارامترهای فنی

ابتدا، اسناد فنی اصلی زنجیر غلتکی باید جمع‌آوری و تأیید شوند، از جمله برگه مشخصات محصول، گواهی مواد (MTC)، گزارش عملیات حرارتی و گواهی آزمایش شخص ثالث (در صورت وجود) که توسط تأمین‌کننده ارائه می‌شود. پارامترهای کلیدی زیر باید برای اطمینان از مطابقت با الزامات تدارکات تأیید شوند:

- مشخصات اولیه: شماره زنجیر (مثلاً استاندارد ANSI شماره ۴۰، ۵۰، استاندارد ISO 08A، ۱۰A و غیره)، گام، قطر غلتک، عرض حلقه داخلی، ضخامت صفحه زنجیر و سایر پارامترهای کلیدی ابعادی؛

- الزامات مواد: مواد صفحات زنجیر، غلتک‌ها، بوش‌ها و پین‌ها (به عنوان مثال، فولادهای آلیاژی ساختاری رایج مانند 20Mn و 40MnB)، که انطباق آنها با استانداردهای مربوطه (به عنوان مثال، ASTM، DIN و غیره) را تأیید می‌کند.

- شاخص‌های عملکرد: حداقل بار کششی، عمر خستگی، مقاومت در برابر سایش و درجه مقاومت در برابر خوردگی (به عنوان مثال، الزامات عملیات گالوانیزه یا سیاه‌کاری برای محیط‌های مرطوب)؛

- ظاهر و بسته‌بندی: فرآیندهای عملیات سطحی (مثلاً کربن‌دهی و کوئنچ، فسفاته کردن، روغن‌کاری و غیره)، الزامات حفاظت از بسته‌بندی (مثلاً لفاف کاغذی ضد زنگ، کارتن آب‌بندی شده و غیره).

۲. ابزارها و محیط تست حرفه‌ای را آماده کنید

بسته به موارد آزمایش، ابزارهایی با دقت منطبق باید فراهم شوند و محیط آزمایش باید الزامات (مثلاً دمای اتاق، خشکی و عدم تداخل گرد و غبار) را برآورده کند. ابزارهای اصلی عبارتند از:

- ابزارهای اندازه‌گیری ابعادی: کولیس ورنیه دیجیتال (دقت 0.01 میلی‌متر)، میکرومتر (برای اندازه‌گیری قطر غلتک و پین)، گیج گام، دستگاه تست کشش (برای آزمایش بار کششی)؛

- ابزارهای بازرسی ظاهری: ذره‌بین (10 تا 20 برابر، برای مشاهده ترک‌ها یا نقص‌های ریز)، زبری سنج سطح (مثلاً برای آزمایش صافی سطح صفحه زنجیر)؛

- ابزارهای کمکی عملکرد: میز تست انعطاف‌پذیری زنجیر (یا تست چرخش دستی)، دستگاه تست سختی (مثلاً دستگاه تست سختی راکول برای آزمایش سختی پس از عملیات حرارتی).

دوم. ابعاد پذیرش اصلی: بازرسی جامع از ظاهر تا عملکرد

پذیرش کیفیت زنجیرهای غلتکی باید هم «شکل خارجی» و هم «عملکرد داخلی» را در نظر بگیرد و نقص‌های احتمالی که ممکن است در طول تولید رخ دهد (مانند انحرافات ابعادی، عملیات حرارتی غیرمجاز، مونتاژ شل و غیره) را از طریق بازرسی چند بعدی پوشش دهد. در زیر شش بعد بازرسی اصلی و روش‌های خاص آن آمده است:

۱. کیفیت ظاهری: بازرسی بصری عیوب سطحی

ظاهر، «اولین برداشت» از کیفیت است. بسیاری از مشکلات بالقوه (مانند ناخالصی‌های مواد، نقص‌های عملیات حرارتی) را می‌توان در ابتدا از طریق مشاهده سطح شناسایی کرد. در طول بازرسی، لازم است زیر نور طبیعی کافی یا منبع نور سفید، با استفاده از بازرسی بصری و ذره‌بین، با تمرکز بر نقص‌های زیر مشاهده شود:

- عیوب صفحه زنجیر: سطح باید عاری از ترک، فرورفتگی، تغییر شکل و خراش‌های آشکار باشد؛ لبه‌ها باید عاری از پلیسه یا پیچ خوردگی باشند؛ سطح صفحه زنجیر عملیات حرارتی شده باید رنگ یکنواختی داشته باشد، بدون تجمع پوسته اکسید یا دکربوریزاسیون موضعی (لکه‌دار شدن یا تغییر رنگ ممکن است نشان‌دهنده فرآیند کوئنچ ناپایدار باشد)؛

- غلتک‌ها و غلاف‌ها: سطوح غلتک باید صاف، بدون فرورفتگی، برآمدگی یا خوردگی باشند؛ غلاف‌ها باید در هر دو انتها هیچ برآمدگی نداشته باشند و محکم و بدون لقی به غلتک‌ها بچسبند.

- پین‌ها و پین‌های کف‌پوش: سطوح پین باید عاری از خمیدگی و خراش باشند و رزوه‌ها (در صورت وجود) باید سالم و بدون آسیب باشند؛ پین‌های کف‌پوش باید خاصیت ارتجاعی خوبی داشته باشند و پس از نصب شل یا تغییر شکل ندهند.

- عملیات سطحی: سطوح گالوانیزه یا روکش کروم باید عاری از پوسته پوسته شدن یا پوسته پوسته شدن باشند؛ زنجیرهای روغن کاری شده باید گریس یکنواختی داشته باشند، بدون نواحی از دست رفته یا تجمع گریس؛ سطوح سیاه شده باید رنگ یکنواختی داشته باشند و هیچ زیرلایه ای نمایان نباشد.

معیارهای قضاوت: خراش‌های جزئی (عمق کمتر از 0.1 میلی‌متر، طول کمتر از 5 میلی‌متر) قابل قبول هستند؛ ترک، تغییر شکل، زنگ‌زدگی و سایر نقص‌ها همگی غیرقابل قبول هستند.

۲. دقت ابعادی: اندازه‌گیری دقیق پارامترهای مغزه

انحرافات ابعادی علت اصلی عدم تطابق مناسب بین زنجیر غلتکی و چرخ‌دنده و گیر کردن سیستم انتقال قدرت است. اندازه‌گیری نمونه‌برداری از ابعاد کلیدی ضروری است (نسبت نمونه‌برداری نباید کمتر از 5٪ از هر دسته و کمتر از 3 مورد باشد). موارد و روش‌های اندازه‌گیری خاص به شرح زیر است:

نکته: برای جلوگیری از آسیب ثانویه، از تماس شدید بین ابزار و سطح قطعه کار در حین اندازه‌گیری خودداری کنید؛ برای محصولات دسته‌ای، نمونه‌ها باید به صورت تصادفی از واحدهای بسته‌بندی مختلف انتخاب شوند تا از نمایندگی بودن آنها اطمینان حاصل شود.

۳. کیفیت مواد و عملیات حرارتی: تأیید استحکام داخلی

ظرفیت تحمل بار و طول عمر زنجیر غلتکی در درجه اول به خلوص مواد و فرآیند عملیات حرارتی بستگی دارد. این مرحله نیاز به یک فرآیند تأیید دوگانه دارد که ترکیبی از "بررسی اسناد" و "بازرسی فیزیکی" است:

- تأیید مواد: گواهی مواد (MTC) ارائه شده توسط تأمین‌کننده را تأیید کنید تا تأیید شود که ترکیب شیمیایی (مانند محتوای عناصری مانند کربن، منگنز و بور) مطابق با استانداردها است. اگر در مورد مواد شک و تردید وجود دارد، می‌توان از یک سازمان شخص ثالث برای انجام تجزیه و تحلیل طیفی جهت بررسی مشکلات اختلاط مواد استفاده کرد.

- آزمایش سختی: از یک دستگاه سختی‌سنج راکول (HRC) برای آزمایش سختی سطح صفحات زنجیر، غلتک‌ها و پین‌ها استفاده کنید. معمولاً سختی صفحه زنجیر باید HRC 38-45 و سختی غلتک و پین HRC 55-62 باشد (الزامات خاص باید با مشخصات محصول مطابقت داشته باشد). اندازه‌گیری‌ها باید از قطعات کار مختلف انجام شود، برای هر قطعه کار سه محل مختلف اندازه‌گیری شده و مقدار میانگین گرفته شود.

- بازرسی لایه کربوریزه: برای قطعات کربوریزه و کوئنچ شده، لازم است عمق لایه کربوریزه (معمولاً 0.3-0.8 میلی‌متر) با استفاده از دستگاه میکروسختی‌سنجی یا آنالیز متالوگرافی آزمایش شود.

۴. دقت مونتاژ: تضمین انتقال روان

کیفیت مونتاژ زنجیرهای غلتکی مستقیماً بر سر و صدای عملیاتی و میزان سایش تأثیر می‌گذارد. آزمایش هسته بر "انعطاف‌پذیری" و "استحکام" تمرکز دارد:

- آزمایش انعطاف‌پذیری: زنجیر را صاف دراز کنید و با دست آن را در امتداد طولش بکشید. مشاهده کنید که آیا زنجیر به نرمی و بدون هیچ گونه گیر کردن یا سفتی خم و راست می‌شود یا خیر. زنجیر را دور میله‌ای با قطر ۱.۵ برابر قطر دایره گام چرخ‌دنده، سه بار در هر جهت خم کنید و انعطاف‌پذیری چرخش هر حلقه را بررسی کنید.

- بررسی استحکام: بررسی کنید که آیا پین و صفحه زنجیر محکم و بدون شل شدن یا جابجایی جا افتاده‌اند یا خیر. برای اتصالات جداشدنی، بررسی کنید که آیا گیره‌های فنری یا پین‌های نگهدارنده به درستی نصب شده‌اند و خطر جدا شدن وجود ندارد.

- ثبات گام: طول کل 20 گام متوالی را اندازه‌گیری کرده و انحراف گام را محاسبه کنید، و مطمئن شوید که هیچ ناهمواری گام قابل توجهی (انحراف ≤ 0.2 میلی‌متر) وجود ندارد تا از درگیری ضعیف با چرخ‌دنده در حین کار جلوگیری شود.

۵. خواص مکانیکی: تأیید محدودیت ظرفیت بار

خواص مکانیکی، شاخص‌های اصلی کیفیت زنجیر غلتکی هستند که بر آزمایش «استحکام کششی» و «عملکرد خستگی» تمرکز دارند. آزمایش نمونه‌برداری معمولاً استفاده می‌شود (۱-۲ زنجیر در هر دسته):

- آزمایش حداقل بار کششی: نمونه زنجیر بر روی دستگاه آزمایش کشش نصب شده و بار یکنواختی با سرعت 5 تا 10 میلی‌متر در دقیقه اعمال می‌شود تا زمانی که زنجیر پاره شود یا تغییر شکل دائمی رخ دهد (تغییر شکل > 2%). بار پارگی ثبت می‌شود و نباید کمتر از حداقل بار کششی مشخص شده در مشخصات محصول باشد (به عنوان مثال، حداقل بار کششی برای زنجیر شماره 40 معمولاً 18 کیلونیوتن است)؛

- آزمایش عمر خستگی: برای زنجیرهایی که تحت بارهای زیاد کار می‌کنند، می‌توان از یک سازمان حرفه‌ای خواست تا آزمایش خستگی را انجام دهد و بارهای عملیاتی واقعی (معمولاً 1/3 تا 1/2 بار نامی) را شبیه‌سازی کند تا عمر مفید زنجیر تحت بارهای چرخه‌ای بررسی شود. عمر مفید باید الزامات طراحی را برآورده کند.

۶. سازگاری با محیط: تطبیق سناریوهای استفاده

بسته به محیط عملیاتی زنجیره، آزمایش‌های سازگاری محیطی هدفمند مورد نیاز است. آزمایش‌های رایج عبارتند از:

- آزمایش مقاومت در برابر خوردگی: برای زنجیرهایی که در محیط‌های مرطوب، شیمیایی یا سایر محیط‌های خورنده استفاده می‌شوند، می‌توان آزمایش اسپری نمک (مثلاً آزمایش اسپری نمک خنثی ۴۸ ساعته) را برای بررسی مقاومت در برابر خوردگی لایه عملیات سطحی انجام داد. پس از آزمایش، نباید هیچ زنگ‌زدگی آشکاری روی سطح مشاهده شود.

- آزمایش مقاومت در برابر دمای بالا: برای شرایط دمای بالا (مثلاً تجهیزات خشک‌کن)، زنجیر به مدت ۲ ساعت در دمای مشخص (مثلاً ۲۰۰ درجه سانتیگراد) در فر قرار داده می‌شود. پس از خنک شدن، پایداری ابعادی و تغییرات سختی بررسی می‌شود. هیچ تغییر شکل یا کاهش سختی قابل توجهی انتظار نمی‌رود.

- آزمایش مقاومت سایشی: با استفاده از دستگاه تست اصطکاک و سایش، اصطکاک درگیری بین زنجیر و چرخ‌دنده‌ها شبیه‌سازی می‌شود و میزان سایش پس از تعداد مشخصی چرخش اندازه‌گیری می‌شود تا اطمینان حاصل شود که مقاومت سایشی مطابق با الزامات استفاده است.

III. پس از پذیرش: داوری نتایج و رویه‌های رسیدگی

پس از تکمیل تمام موارد آزمایش، باید بر اساس نتایج آزمایش، قضاوت جامعی انجام شود و اقدامات مربوط به جابجایی باید انجام شود:

۱. قضاوت در مورد پذیرش: اگر همه اقلام آزمایشی الزامات فنی را برآورده کنند و هیچ مورد نامنطبقی در محصولات نمونه‌برداری شده وجود نداشته باشد، می‌توان دسته‌ای از زنجیرهای غلتکی را واجد شرایط دانست و مراحل انبارداری را تکمیل کرد.

۲. قضاوت و رسیدگی به موارد عدم انطباق: اگر موارد حیاتی (مانند استحکام کششی، جنس، انحراف ابعادی) نامنطبق تشخیص داده شوند، برای آزمایش مجدد باید نسبت نمونه‌گیری افزایش یابد (مثلاً به ۱۰٪)؛ اگر هنوز محصولات نامنطبق وجود داشته باشد، دسته به عنوان نامنطبق تشخیص داده می‌شود و می‌توان از تأمین‌کننده خواست که کالاها را برگرداند، دوباره‌کاری کند یا جایگزین کند؛ اگر فقط یک نقص ظاهری جزئی (مانند خراش‌های جزئی) باشد و بر استفاده تأثیر نگذارد، می‌توان برای پذیرش با تأمین‌کننده مذاکره کرد و الزامات بهبود کیفیت بعدی باید به وضوح تعریف شوند؛

۳. نگهداری سوابق: داده‌های پذیرش هر دسته، شامل اقلام آزمایشی، مقادیر، مدل‌های ابزار و پرسنل آزمایش را به‌طور کامل ثبت کنید، یک گزارش پذیرش تشکیل دهید و آن را برای ردیابی کیفیت بعدی و ارزیابی تأمین‌کننده نگه دارید.

نتیجه‌گیری: پذیرش کیفیت، اولین خط دفاعی برای ایمنی انتقال است

پذیرش کیفیت زنجیرهای غلتکی مسئله‌ی ساده‌ای مانند «یافتن عیب» نیست، بلکه یک فرآیند ارزیابی سیستماتیک است که «ظاهر، ابعاد، مواد و عملکرد» را پوشش می‌دهد. چه از طریق تأمین قطعات از تأمین‌کنندگان جهانی و چه از طریق مدیریت قطعات یدکی برای تجهیزات داخلی، روش‌های علمی پذیرش می‌توانند به طور مؤثر تلفات ناشی از خرابی زنجیر را کاهش دهند. در عمل، لازم است تمرکز بازرسی بر اساس شرایط عملیاتی خاص (مانند بار، سرعت و محیط) تنظیم شود، ضمن اینکه ارتباطات فنی با تأمین‌کنندگان برای شفاف‌سازی استانداردهای کیفیت تقویت شود و در نهایت به هدف «تهیه مطمئن و استفاده بدون نگرانی» دست یابیم.


زمان ارسال: ۱۰ دسامبر ۲۰۲۵