یک سیستم انتقال قدرت زنجیری از ۴ جزء تشکیل شده است.
انتقال قدرت با زنجیر یک روش انتقال قدرت مکانیکی رایج است که معمولاً از زنجیر، چرخدنده، چرخدنده، یاتاقان و غیره تشکیل میشود.
زنجیره:
اول از همه، زنجیر جزء اصلی سیستم انتقال قدرت زنجیر است. این سیستم از مجموعهای از حلقهها، پینها و غلافها تشکیل شده است. وظیفه زنجیر انتقال نیرو به چرخدنده یا چرخدنده است. این سیستم دارای ساختار جمع و جور، استحکام بالا و قابلیت سازگاری با محیطهای کاری با بار زیاد و سرعت بالا است.
چرخ دنده:
ثانیاً، چرخدندهها بخش مهمی از انتقال قدرت زنجیر هستند که از مجموعهای از دندانهها و توپیهای چرخدنده تشکیل شدهاند. وظیفه چرخدنده تبدیل نیرو از زنجیر به نیروی چرخشی است. ساختار آن به درستی طراحی شده است تا انتقال انرژی کارآمدی حاصل شود.
چرخ دنده:
علاوه بر این، چرخدنده نیز بخش مهمی از سیستم انتقال قدرت زنجیر است. این چرخدنده از مجموعهای از دندانهها و توپیهای چرخدنده تشکیل شده است. وظیفه چرخدنده اتصال زنجیر به چرخدنده است تا چرخدنده بتواند نیرو را از زنجیر دریافت کند.
بلبرینگها:
علاوه بر این، انتقال قدرت با زنجیر به یاتاقان نیز نیاز دارد. یاتاقانها میتوانند چرخش روان بین زنجیر، چرخدنده و چرخدنده را تضمین کنند، ضمن اینکه اصطکاک را کاهش داده و عمر قطعات مکانیکی را افزایش میدهند.
به طور خلاصه، انتقال قدرت با زنجیر یک روش انتقال قدرت مکانیکی پیچیده است. اجزای آن شامل زنجیر، چرخ دنده، چرخ دنده، یاتاقان و غیره است. ساختار و طراحی آنها نقش حیاتی در کارایی و پایداری انتقال قدرت با زنجیر دارد.
اصل کار درایو زنجیره ای:
درایو زنجیر یک درایو درگیر است و نسبت انتقال متوسط آن دقیق است. این یک انتقال مکانیکی است که از درگیری دندانههای زنجیر و چرخدنده برای انتقال قدرت و حرکت استفاده میکند. طول زنجیر بر اساس تعداد حلقهها بیان میشود.
تعداد حلقههای زنجیر:
تعداد حلقههای زنجیر ترجیحاً زوج است، به طوری که وقتی زنجیر به صورت حلقهای متصل میشوند، صفحه اتصال بیرونی به صفحه اتصال داخلی متصل میشود و اتصالات را میتوان با گیرههای فنری یا پینهای رابط قفل کرد. اگر تعداد حلقههای زنجیر فرد باشد، باید از حلقههای انتقالی استفاده شود. حلقههای انتقالی همچنین بارهای خمشی اضافی را هنگام کشش زنجیر تحمل میکنند و معمولاً باید از آنها اجتناب شود.
چرخ دنده:
شکل دندانههای سطح محور چرخدنده در هر دو طرف قوسی شکل است تا ورود و خروج حلقههای زنجیر به داخل شبکه را تسهیل کند. دندانههای چرخدنده باید از استحکام تماسی کافی و مقاومت در برابر سایش برخوردار باشند، بنابراین سطوح دندانه عمدتاً تحت عملیات حرارتی قرار میگیرند. چرخدنده کوچک دفعات بیشتری نسبت به چرخدنده بزرگ درگیر میشود و ضربه بیشتری را متحمل میشود، بنابراین جنس مورد استفاده معمولاً باید از چرخدنده بزرگ بهتر باشد. مواد چرخدنده رایج شامل فولاد کربنی، چدن خاکستری و غیره است. چرخدندههای مهم میتوانند از فولاد آلیاژی ساخته شوند.
زمان ارسال: ۱۹ اکتبر ۲۰۲۳