اضافه کردن یک چرخ میانی از حلقه بیرونی برای دستیابی به انتقال برای تغییر جهت استفاده میکند.
چرخش یک چرخدنده، چرخش چرخدنده دیگر را به حرکت در میآورد و برای چرخش چرخدنده دیگر، دو چرخدنده باید به یکدیگر متصل باشند. بنابراین چیزی که اینجا میبینید این است که وقتی یک چرخدنده در یک جهت میچرخد، چرخدنده دیگر در جهت مخالف میچرخد که این امر جهت نیرو را تغییر میدهد. وقتی زنجیر میچرخد، وقتی دوچرخهسواری میکنید، به راحتی میتوانید متوجه شوید که جهت چرخش چرخدنده با جهت زنجیر سازگار است و جهت چرخش چرخدنده کوچک و چرخدنده بزرگ نیز یکسان است، بنابراین نباید جهت نیرو را تغییر دهد.
چرخدندهها، انتقالدهندههای مکانیکی هستند که از دندانههای دو چرخدنده برای درگیر شدن با یکدیگر جهت انتقال قدرت و حرکت استفاده میکنند. با توجه به موقعیت نسبی محورهای چرخدنده، آنها به انتقالدهنده چرخدنده استوانهای با محور موازی، انتقالدهنده چرخدنده مخروطی با محور متقاطع و انتقالدهنده چرخدنده مارپیچ با محور متناوب برای تغییر جهت تقسیم میشوند.
گیربکس دندهای عموماً سرعت بالایی دارد. به منظور بهبود پایداری گیربکس و کاهش لرزش ضربه، بهتر است دندانههای بیشتری داشته باشد. تعداد دندانههای پینیون میتواند z1=20~40 باشد. در گیربکس دندهای باز (نیمه باز)، از آنجایی که دندانههای چرخدنده عمدتاً به دلیل سایش و خرابی هستند، برای جلوگیری از کوچک بودن بیش از حد چرخدنده، چرخدنده پینیون نباید از دندانههای زیادی استفاده کند. به طور کلی، z1=17~20 توصیه میشود.
در نقطه مماس P از دو دایره گام چرخدنده، زاویه حادهای که توسط منحنی نرمال مشترک دو منحنی پروفیل دندانه (یعنی جهت نیروی پروفیل دندانه) و مماس مشترک دو دایره گام (یعنی جهت حرکت لحظهای در نقطه P) تشکیل میشود، زاویه فشار نامیده میشود که به آن زاویه درگیری نیز میگویند. برای یک چرخدنده، این زاویه، زاویه پروفیل دندانه است. زاویه فشار چرخدندههای استاندارد عموماً 20 اینچ است. در برخی موارد، α=14.5°، 15°، 22.50° و 25° نیز استفاده میشود.
زمان ارسال: ۲۳ سپتامبر ۲۰۲۳