a: La paŝo kaj nombro de vicoj de la ĉeno: Ju pli granda la paŝo, des pli granda estas la transdonebla potenco, sed la malebenaĵo de moviĝo, dinamika ŝarĝo kaj bruo ankaŭ pliiĝas laŭe. Tial, kondiĉe ke oni plenumas la ŝarĝo-portantan kapaciton, oni uzu ĉenojn kun malgrand-paŝaj paŝoj kiel eble plej multe, kaj ĉenojn kun malgrand-paŝaj plurvicaj paŝoj oni povas uzi por altrapidaj kaj pezaj ŝarĝoj;
b: Nombro de dentoj: La nombro de dentoj ne estu tro malmultaj aŭ tro multaj. Tro malmultaj dentoj pliigos la malebenaĵon de la movado. Tro granda kresko de la pezo kaŭzita de eluziĝo kaŭzos, ke la kontaktpunkto inter la rulpremilo kaj la dentoj moviĝos al la supro de la dentoj. Movado, kiu siavice kaŭzas, ke la transmisio facile saltas inter dentoj kaj rompas la ĉenon, mallongigante la servodaŭron de la ĉeno. Por atingi unuforman eluziĝon, la nombro de dentoj plej bone estu nepara nombro, kiu estas primo al la nombro de ligiloj.
c: Centra distanco kaj nombro de ĉenaj ligiloj: Se la centra distanco estas tro malgranda, la nombro de dentoj, kiuj enplektiĝas inter la ĉeno kaj la malgranda rado, estas malgranda. Se la centra distanco estas granda, la malstreĉa rando tro multe sinkos, kio facile kaŭzos ĉenan vibron dum transmisio. Ĝenerale, la nombro de ĉenaj ligiloj devus esti para nombro.
Afiŝtempo: Jan-05-2024