Sub streĉa stato de 1% de la minimuma rompoŝarĝo de la ĉeno, post forigo de la interspaco inter la rulpremilo kaj la maniko, la mezurita distanco inter la generatoroj sur la sama flanko de du apudaj rulpremiloj estas esprimita en P (mm). La paŝo estas la baza parametro de la ĉeno kaj ankaŭ grava parametro de la ĉentransmisio. En praktiko, la ĉenpaŝo estas kutime reprezentita per la centro-al-centra distanco inter du apudaj stiftŝaftoj.
efiko:
La paŝo estas la plej grava parametro de la ĉeno. Kiam la paŝo pligrandiĝas, la grandeco de ĉiu strukturo en la ĉeno ankaŭ pligrandiĝas koresponde, kaj la transdonebla potenco ankaŭ pligrandiĝas laŭe. Ju pli granda la paŝo, des pli forta la ŝarĝoportanta kapacito, sed ju pli malalta la transdona stabileco, des pli granda la dinamika ŝarĝo kaŭzita, do la dezajno devus provi uzi malgrand-paŝajn unu-vicajn ĉenojn, kaj malgrand-paŝaj plurvicaj ĉenoj povas esti uzataj por altrapidaj kaj pezaj ŝarĝoj.
Influo:
La eluziĝo de la ĉeno pliigos la paŝon kaj kaŭzos dentosaltadon aŭ ĉenmalfiksiĝon. Ĉi tiu fenomeno povas facile esti kaŭzita de malferma transmisio aŭ malbona lubrikado. Pro la strukturaj karakterizaĵoj de la ĉeno, la normo uzas nur la ĉenlongon por detekti la geometrian precizecon de la ĉeno; sed por la engravada principo de la ĉentransmisio, la paŝoprecizeco de la ĉeno estas tre grava; tro granda aŭ tro malgranda precizeco malbonigos la engravadan rilaton, aperos dentogrimpado aŭ saltada fenomeno. Tial, certa precizeco de la ĉeno devas esti certigita por certigi la normalan funkciadon de la ĉentransmisio.
Afiŝtempo: 1-a de septembro 2023